وبلاگ ویکی نیکی

ویکی نیکی مرجع معرفی موسسات خیریه در ایران

سازمان های خیریه توزیع کننده

شاید رایج ترین نوع موسسات خیریه که در ایران فعالیت می کنند، موسسات توزیع کننده هستند. این موسسات کار جمع آوری پول یا کمک های غیرنقدی و توزیع آن بین انسان های محروم را انجام می دهند. واقعیت این است که باید در کشور نظام تامین اجتماعی خوبی وجود داشته باشد که حداقل نیازهای معیشتی مردم از طریق آن تامین شود و علاوه بر آن تشکیلاتی برای شناسایی و رفع نیازهای افراد محروم باید وجود داشته باشد که بتواند به افراد کمک کند تا مشکلات ویژه مثل ابتلا به بیماری های خاص و پرخرج یا مواجهه با سوانح و حوادث خاص را  بهتر مدیریت کنند. اگر کسانی بتوانند به بهبود نظام تامین اجتماعی یا نظام بهزیستی کمک کنند طبعا نتیجه کارشون خیلی فراگیرتر خواهد بود. اما بسیاری از کسانی که دوست دارند نیکی کنند، دستشان از انجام چنین کاری کوتاه است و سراغ روش های مرسوم می روند.

در وضعیتی که خیلی از افراد اهل خیر، تشکیلات بزرگ و کوچکی با عنوان موسسه خیریه راه اندازی کرده اند و بسیاری از این موسسات هم کار توزیع پول یا کالا را بین انسان های محروم انجام می دهند، بهتر است در مورد این نوع کار بحث نیز شود تا اولا انسان های نیازمند بیشتری از چنین خدماتی استفاده کنند و ثانیا سود بیشتری نصیبشان شود.

به طور کلی برای تاسیس و مدیریت موسسات خیریه، مجموعه ای از دستورالعمل ها وجود دارد که موسسین و مدیران موسسات خیریه توزیع کننده هم باید از آنها مطلع باشند. مواردی مثل این که اساسنامه چه طور باید نوشته شود، روش مدیریت مالی چگونه است و ... . اما در این مطلب بنا نیست به این مساله پرداخته شود و صرفا به طور خاص ایده هایی برای این نوع خاص از کار خیر طرح میشود.

  1. نیازهای افراد محروم متنوع است. بخشی از این نیازها، عدم دسترسی به لباس مناسب و لوازم ضروری منزل است. بسیاری از خانواده های طبقه متوسط یا بالا، البسه یا لوازم منزلشون رو که قابل استفاده هم هستند، پس از مدتی یا دور می اندازند یا به قیمت بسیار ناچیزی می فروشند. به نظر می رسد که اگر یک متولی وجود داشته باشد که چنین کالاهایی را جمع آوری کند برای انسان های نیازمند، خیلی از انسان ها انگیزه دارند این نوع از اجناسشون را اهدا کنند. با این روش، بدون نیاز به صرف پولی، خیلی از خانواده های سطح پایین نیازهایشان برطرف میشود. البته برای انجام چنین کاری باید حداقلی از کیفیت برای کالاها در نظر گرفته شود یا حتی اگر لازم است تعمیراتی روی آنها انجام شود تا قابل استفاده باشند.
  2. کارخانجات تولیدی پوشاک یا لوازم خانگی یا فرش و ... ، بعضا کالاهای درجه دو یا سه یا کالاهای اصطلاحا استوکی دارند که در بازار قابل فروش نیست یا با قیمت بالایی نمیتوان آنها را فروخت. یک موسسه خیریه می تواند با این کارخانجات ارتباط برقرار کند و آنها را متقاعد کند که همه یا بخشی از این کالاها را برای رفع نیاز کسانی که به آنها نیاز دارند اهدا کنند.
  3. خیلی از اوقات داخل خانه های مردم اجناس زیادی وجود دارد که بدون استفاده مانده است، در حالی که بسیاری از مردم می توانند از آنها استفاده کنند. کتاب هایی که در کتابخانه ها مانده و خاک می خورند، لوازم خانگی که داخل انباری خانه ها مانده و جای اضافی گرفتند و ... . نزدیک عید نوروز زمان مناسبیه که موسسات خیریه مردم را تشویق کنند موقع خانه تکانی این وسایل را جمع کنند تا جمع آوری بشود و برسد به دست کسانی که به آنها نیاز دارند. شاید موسسات خیریه هر کدام بتوانند در یک زمینه فعالیت کنند. مثلا یکی از آنها کتاب های مردم را جمع آوری کند، یکی لوازم خانگی، دیگری پارچه و البسه و ... .
  4. اکثر مواقع، کار جمع آوری و توزیع پول یا کالا، زمان و انرژی زیادی می برد و ممکن است که اعضای اصلی موسسه به تنهایی نتوانند چنین کاراهایی را انجام دهند. بنابراین، استفاده از توان اعضای افتخاری یا داوطلبین به خصوص در مناسبت های خاص یا زمان های اضطراری باید جزء برنامه موسسات باشد. این گونه هم کار موسسه انجام می شود و هم داوطلب ها لذت کار خیر را می چشند و شاید باعث شود این جمعیت بعدا هم شخصا کارهای خیر را ادامه دهند.

 

موسسه یا موسسات خیریه ای هستن که کارشان تولید است، اما نیروی کارشان داوطلب هایی هستن که پولی دریافت نمی کنند و در واقع وقتشان را هدیه می کنند برای تولید محصولاتی که به کار مردم محروم می آید. این ایده عالی است، چون:

  • محصولات این کارگاه ها نیاز یک تعداد انسان را برطرف می کند.
  • نوع کار تولیدی است و در سطح خودش باعث رونق می شود.
  • وقت تعدادی از مردم که قبلا ممکن بود بدون هیچ فایده ای تلف شود، صرف یک کار پرفایده میشود. این کار می تواند باعث شادی و رفع کسالت و گرفتگی انسانهای داوطلب شود.

 

کالاهای معدودی را مطابق این ایده میتوان تولید کرد مثلِ:

  • کالاهای بافتنی که با ماشین های بافتنی دستی تولید می شوند.
  • کالاهای دوختنی که با چرخ های خیاطی دستی دوخته می شوند.

 

چنین کارگاه هایی می توانند کالاهایی تولید کنند که در بازار به فروش برسد، اما در چنین حالتی، مسائل بازاریابی و فروش و ایجاد سیستم مالی هم به سایر مسائل اضافه می شود و طبعا ایجاد و مدیریت چنین تشکیلاتی، زمان و انرژی زیادی می برد. در این حالت میتوان به سادگی انواع محصولات ساده زیر را با استفاده از افراد داوطلبی که برای تولید، آموزش مختصری دیده اند یا از همان ابتدا مهارت لازم را داشتند تولید کرد:

  • محصولات تزیینی دست ساز مثل لوستر
  • گل های دست ساز
  • انواع عروسک های پارچه ای
  • محصولات هنری پارچه ای که معمولا خانم ها تهیه می کنند
  • محصولات چوبی دست ساز
  • سایر محصولاتی که تولیدشان مهارت زیادی نیاز ندارد و دستی است.
دسته ها: مقالات

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.