ویکی نیکی

راهنمای هوشمند نیکوکاری

در جذب مشارکت تاثیر کدام یک بیشتر است؟ تصاویر شاد یا غمگین

ارزش یک عکس به اندازه هزار کلمه است. موسسات خیریه و سازمان های مردم نهاد، به منظور رساندن پیام های خود به مخاطبان از تصاویر استفاده می کنند. عکس ها نماینده کسانی هستند که نیازمند کمک و حمایت اند.

یکی از چالش های پیش روی خیریه ها در انتخاب عکس مناسب، تصمیم گیری برای استفاده از تصاویری با صورت های خندان و شاد و یا چهره هایی ناراحت و رنج کشیده است. بدیهی است که هر کدام از این تصاویر تاثیر متفاوتی بر روی مخاطب می گذارند. در واقع اهمیت انتخاب عکس به حدی است که در علم روانشناسی نوعی تکنیک محسوب می شود. تصویر می تواند مخاطب را تشویق به کمک کند و یا برعکس او را از کمک کردن بازدارد. 

تصاویر با صورت های خندان یا غمگین و رنج دیده ؟

ما به طور طبیعی با دیدن چهره های خندان، شاد می شویم. این پدیده ای است که در علم روانشناسی «سرایت احساسی یا عاطفی» خوانده می شود. احساس خشنودی و شادی احتمال آنکه کمک با میل و رغبت بیش تری صورت بگیرد را افزایش می دهد. براساس یک پژوهش کمک کردن به دیگران سبب حفظ احساس رضایت و شادی در فرد نیکوکار یا کمک کننده می شود.

چهره های شاد هم چنین بازتابی از نتایج مثبت فعالیت های نیکوکاران و خیرین هستند. تصاویری با صورت های شاد این واقعیت را به مخاطب القا می کند که کمک های نیکوکاران موجب تغییر و بهبود کیفیت زندگی افراد می شود.

در مقابل، چهره های غمگین و رنج دیده، گویای ضرورت و شدت نیاز می باشند. نمونه بارز این قبیل تصاویر، تصویر کودک بیمار و یا گرسنه است که همه ما بارها و بارها به آن ها برخورده ایم. به طور عمده هر دو گروه تصاویر دارای تاثیر عاطفی در مخاطب هستند. همانطور که از دیدن چهره شاد، احساس خوشحالی می کنیم با دیدن چهره غمگین نیز حس ناراحتی  بر ما مستولی می شود. تحقیقات نشان داده است که چهره های غمگین مردم را به اهدای کمک های مالی ترغیب می کنند تا احساسات ناخوشایند درونی خود را به احساس خشنودی و رضایت بدل کنند.

 

مخاطب خود را بشناسید بعد انتخاب کنید!

خندان یا غمگین... شما کدام یک را انتخاب می کنید؟

جالب است بدانید که اثربخشی تصاویر با چهره های شاد یا  ناراحت به نوع مخاطب شما بستگی دارد. اینکه کدام یک از دو تصویر چه تاثیری بگذارند، مستقیماً با میزان درگیری و پیوند مخاطب آن تصویر ارتباط دارد. آیا مخاطب شما خود در یک خیریه فعالیت می کند و یا به صورت داوطلبانه به سازمان های مردم نهاد کمک می کند و یا اینکه مخاطب شما یک مخاطب عامی است؟!

طبق نتایج پژوهش های صورت گرفته، هرچه میزان مشارکت و درگیری مستقیم مخاطب در امور خیریه و کمک رسانی بیش تر باشد، مانند داوطلبان و یا کارکنان خیریه ها و ...، تمایل آن ها برای کمک به مواردی که در آن ها از تصاویر ناراحت کننده استفاده شده است کم تر می شود و برعکس.

به عبارت دیگر تاثیر تصاویر با چهره های خندان روی مخاطبان مستقیماً درگیر در مسائل اجتماعی، بیش تر است و تصاویر با چهره های ناراحت روی مخاطبان عام نتیجه می دهد.

اما چرا...؟

دلیل اصلی این امر آن است که دیدن چهره های ناراحت، برای افرادی که به صورت مستقیم در کارهای خیریه مشارکت داشته اند، یادآور تمام چالش ها و مشکلاتی است که در مسیر کمک رسانی وجود دارند و موجب عدم تحقق اهداف و در نتیجه منجر به ناامیدی می شود. اما در مقابل چهره های شاد و خندان با دادن انگیزه به آن ها، احتمال کمک و حمایت آن ها را افزایش می دهد.

در مقابل افراد عادی از آنجایی که تجربه گروه اول را ندارند و هیچگاه با چالش ها و مسائل در جلب حمایت و کمک رسانی به نیازمندان روبه رو نبوده اند، با دیدن چهره های غمگین، حس دلسوزی و ترحم در آن ها تقویت شده و برای آرام نمودن و تسکین غم و اندوه خود در کار خیر مورد نظر مشارکت می کنند.

این نتایج بار دیگر بر اهمیت بازاریابی و توجه به مخاطب صحه گذاشته است، چیزی که در اغلب مواقع مورد غفلت خیریه ها و سازمان های مردم نهاد قرار می گیرد. بنابراین ضروری است که خیریه یا سازمان مردم نهاد درک صحیحی از مخاطبان خود داشته باشد. اینکه چه درصدی از مخاطبان شان مردم عام هستند و چه درصدی خاص.

 ENG

مترجم: رویا باقری

منبع

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.