ویکی نیکی

راهنمای هوشمند نیکوکاری

7 آوریل، روز جهانی سلامت؛ پوشش همگانی سلامت برای همه، در هر مکانی

 WHO مخفف چیست ؟

World Health Organization

سازمان بهداشت جهانی

سازمان بهداشت جهانی که با حروف مخفف WHO شناخته می شود ، در تاریخ ۷ آوریل ۱۹۴۸ یعنی حدود ۶۸ سال پیش در کشور سوییس تأسیس شد.

هدف اصلی و جامع سازمان جهانی بهداشت ، ارتقاء سطح بهداشت مردم کل جهان است.  و بر اساس این اصل بنا شده است که همه افراد بتوانند به حق خود به بالاترین سطح ممکن از سلامت، دست یابند.

 

18 فروردین روز بهداشت جهانی

هفتم آوریل (18 فروردین) روز جهانی بهداشت می باشد و به منظور تاکید بر موضوعات مرتبط به حوزه سلامت، همه ساله سازمان جهانی بهداشت، شعاری را مطرح می کند.

 سال گذشته(2017)، سازمان جهانی بهداشت، موضوع "افسردگی" و شعار "بیا حرف بزنیم"  را مطرح نمود.

و امسال (2018)، شعار این سازمان عبارتست از:

Health for All"   Universal health coverage : everyone, everywhere "

"سلامت برای همه: پوشش همگانی سلامت برای همه، در هر مکانی

پوشش همگانی سلامت (Universal health coverage) یعنی اطمینان از اینکه همه افراد، هر نوع خدمات بهداشتی مناسبی را که در هر مکان و هر زمانی که نیاز دارند، دریافت می کنند.

دریافت این خدمات باید بدون هیچ رنج و سختی مالی باشد و هیچ کس نباید بین سلامت و دیگر نیازهای ضروری زندگی خود(مثل غذا و آموزش)، یکی را انتخاب کند.

پوشش همگانی سلامت به معنی پوشش رایگان برای تمام مداخلات بهداشتی نیست.  صرف نظر از هزینه، حتی هیچ کشوری قادر به ارائه تمام خدمات سلامت رایگان، به طور پایدار نخواهد بود.

پوشش همگانی سلامت فقط با موضوعیت درمان های پزشکی برای افراد  نیست، بلکه شامل خدمات رسانی به کل جامعه می باشد، مانند کمپین های سلامت عمومی، با فعالیت هایی همچون اضافه کردن فلوراید به آب و یا کنترل بهداشت محیط های مستعد رشد پشه های ناقل بیماری.

البته دست یابی کشورها به پوشش همگانی سلامت متفاوت می باشد ولی همه کشورها به روش های مختلفی به آن دست خواهند یافت وهر کشور می باید برای پیشبرد طرح پوشش همگانی سلامت جامعه خود، کاری انجام دهد.

 

چگونه می توانید در طرح جهانی سلامت همگانی مشارکت داشته باشید؟

هرکس به تنهایی می تواند در روز جهانی بهداشت، مشارکت داشته باشد.  و در جهت سیاستهای WHO به کشورش کمک و برای دستیابی و باقی ماندن کشورش در سطح بالای سلامت همگانی، نقش مهمی ایفا کند. مخصوصا اگر :

وزارتخانه ها :

با  تغییر در سیاست ها در جهت بهبود سلامت و رشد اقتصادی و توسعه اجتماعی گام بردارند.

کمیته های سلامت و گروه های بهداشت:

 نقش مشاور و میانجی بین توسعه دهندگان و اجرا کنندگان سیاست سلامت همگانی، ایفا کنند.

احزاب سیاسی :

بر اساس نیازهای بیان شده، در دیدار با حامیان خود، برنامه های توسعه سلامت را در نظر گرفته و معرفی کنند.

انجمن مشاغل :

انجمن های مشاغل و حرفه ها، از رفاه نیروهای کار خود حمایت کنند.

سازمان های جوامع مدنی :

بر روی عوامل و زمینه هائی که موجب نگرانی اقشار مختلف جامعه می شود، کار کنند.

هریک از افراد جامعه :

خود برای درخواست خدمات بهداشتی مناسب، اقدام و صدای خود را به گوش دیگران برسانند.

رسانه ها :

در جهت فهم UHC (پوشش بهداشت جهانی) و همچنین شفافیت و پاسخگویی در سیاست گذاری ها در این زمینه، فعالیت موثر داشته باشند

شما عضو هر گروهی که باشید، می توانید آن را به سوی اهداف سلامت همگانی، رهبری کنید.

 

چند ایده برای مشارکت در طرح سلامت همگانی

دولت

  • شرکت در مذاکرات سازمان یافته با طیف وسیعی از ذینفعان جامعه، که در تضمین طرح پوشش سلامت همگانی، موثر هستند.
  • بررسی تقاضا، نظرات و انتظارات مردم، درباره سیاست های طرح همگانی سلامت با نظرسنجی و یا حتی رای گیری
  • همکاری با سازمان ها و کمپین های مردمی، در طرح سلامت همگانی، درجهت یافتن راه حل های میسر و امکان پذیر این طرح

 

افراد، جوامع مدنی و کارکنان بهداشت

  • مکاتبه و ارسال درخواست ها، نظرات و انتظارات به سیاست گذاران محلی، سیاستمداران، وزرا و دیگر نمایندگان مردم
  • ایجاد سر و صدا از طریق رسانه های اجتماعی، برای اطمینان از این که نیازهای بهداشتی شما در نظر گرفته و اولویت بندی می شوند.
  • دعوت از جوامع مدنی، برای کمک به بهبود و رفع نیازهای جامعه خود به کمک سیاست گذاران
  • به اشتراک گذاری داستان های خود با رسانه های اجتماعی تحت عنوان جوامع آسیب پذیر و یا بیماران
  • سازماندهی فعالیت هایی مثل گفتگوها، مذاکرات سیاسی، کنسرت ها، راهپیمایی ها و مصاحبه ها برای ارائه فرصت هائی به مردم برای برقراری ارتباط با نمایندگان خود در زمینه پوشش سلامت همگانی (UHC)، از طریق رسانه ها

 

رسانه

  • برجسته سازی ابتکارات و مداخلاتی که به بهبود دسترسی به خدمات با کیفیت و حمایت مالی مردم و جوامع کمک می کند
  • نمایش اینکه چه اتفاقی می افتد زمانی که افراد نمی توانند خدمات مورد نیاز خود را بدست آورند
  • ایجاد فضائی برای اینکه سیاست گذاران و سیاستمداران مسئولیت پذیر باشند

بطور مثال از طریق ضبط مستندهایی در مورد وعده های آنها و نقاط قوت، ضعف و چالش های جدیدی که مورد توجه قرار می گیرند

(مثلا افزایش بیماری های غیر مسری، روند پیری جمعیت و...)

  • ایجاد برنامه هائی برای گفت و گو بین ذینفعان، جوامع، نمایندگان و سیاست گذاران از طریق نمایشهای تلویزیونی، مصاحبه ها و گفتگوهای رادیویی
  • به اشتراک گذاشتن و شرکت در گفتگوها، در رسانه های اجتماعی

 

اینفوگرافیک وضعیت بهداشت در ایران

 مترجم: فاطمه ولی محمدی

منبع

 

دیدگاه خود را بنویسید

دیدگاه پس از تائید مدیریت منتشر می شود.